Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2007

Bad day....

Σήμερα έκλαψα, μετά από πολύ καιρό. Ο λόγος αόριστος. Έτσι…

Τα δάκρυα βγήκαν από μόνα τους. Άπλετα δάκρυα. Το είχα ανάγκη μάλλον…

Νιώθω πολύ πιεσμένη τον τελευταίο καιρό. Ασφυκτιώ!

Νιώθω την μοναξιά να μου σφίγγει τον λαιμό, να με πνίγει. Δεν μπορώ να αναπνεύσω.

Δεν τρέφω πια αυταπάτες, μόνη μου θα την βρω την λύση. Δεν περιμένω βοήθεια από τους άλλους, κι ούτε το θέλω κιόλας… Διαρκής η πάλη με την μοναξιά. Εκεί που νομίζεις πως την νίκησες, πως την έδιωξες για πάντα, επιστρέφει ακόμα πιο δυνατή, έτοιμη να σου τσακίσει την ψυχή.

Βαρέθηκα τα ψεύτικα λόγια, τις χάρτινες υποσχέσεις. Εύκολο να μιλάς, δύσκολο να ξέρεις τι λες… Έχω κουραστεί από τις μεγάλες κουβέντες. Έχω ανάγκη από κάτι απλό, κάτι ωραίο, αληθινό… Όχι λόγια, αλλά πράξεις και χειρονομίες.

Νόημα δεν βγάζω από αυτά που γράφω! Όλα μπερδεμένα στο μυαλό μου…

Τελικά την παρέα την βρίσκεις εκεί που δεν το περιμένεις. Όλο το καλοκαίρι το πέρασα με τα ξαδέρφια μου! Δεν το περίμενα ότι θα περνούσαμε τόσο ωραία μαζί… Καλά ήταν!

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2007

Χωρίς τίτλο...

Ως εδώ! Φτάνει!
Πού θα φτάσει αυτή η καταστροφή?
Πόσους ανθρώπους θα θρηνήσουμε ακόμα?
Υπάρχουν αυτή τη στιγμή άνθρωποι που τρίβουν τα χέρια τους και γελάνε με τον πόνο των άλλων?

(Ρητορική φυσικά η τελευταία ερώτηση, δυστυχώς ξέρω την απάντηση...)

Φωτογραφίες δεν θα βάλω. Δεν αντέχω άλλη φρίκη, εξάλλου τις βλέπουμε παντού.

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2007

Strange colour blue....

Δεν ξέρω τι με πιάνει στις διακοπές. Κάθε φορά κολλάω και με ένα διαφορετικό συγκρότημα. Αλλά μιλάμε για μεγάλο κόλλημα! Όλη την μέρα δεν κάνω τίποτά άλλο, ξάπλα στον ήλιο με τα ακουστικά στα αυτιά, να ακούω ένα συγκεκριμένο συγκρότημα!

Πρόπερσι στην Κρήτη ήταν οι Scorpions…
Πέρσι στο Γύθειο ήταν οι Guns ‘n’ Roses…
Φέτος (πάλι) στην Κρήτη ήταν οι Madrugada…

Το καλό είναι ότι σιγά σιγά βελτιώνομαι μουσικά!
Madrugada δεν είχα ακούσει ιδιαίτερα πριν. Ό,τι τραγούδι τους βρήκα στο mp3 το έλιωσα!

Strange color blue…

Blue
Strange colour blue
Sixteen tons on the moon
Blue Strange colour blue
Coming back to you
Pushing through
Pouring rain
Nearly there
Nearly there
Oh, blue

Blue
Strange colour blue
Sixteen tons on the moon
Hey little mister driver man
Keep your head up
We are nearly there
I am racing
Outside and below myself
Nearly forgot myself there
Nearly there, yeah
Oh, everybody's sleeping now
An industrial silence singing
And the rain will keep hammering down from overhead
Now there's a blue, blue, strange colour blue
Let me dream of me and you
Oh, how the rain keeps coming down
Pour, oh, running down the window
Like a vein on my arm
Oh, running down the window
Like a vein on my arm, yeah

This is how we do it
This is how we do it
This is how we do it
Nearly there
Oh, blue

Strange colour, a colour blue
Yeah, a colour blue
Oh, blue blue blue yeah
Strange colour, a colour blue
Yeah, a colour blue
Oh, blue blue blue, yeah
Strange colour, a colour blue
Oh, a colour blue
Hey little mister driver man
Keep your head up
We are nearly there
Nearly there


Sirens…

Well hearts belongs
Like rock and skin
At peace with evil
And all within
A shadow looms above the river
And fire sweeps across the land
Our bones are twisted in their sockets
And even we must try to stand alone
Right here alone yeah

Fire in work beneath your skin
Forever let us sleep
'Till sirens tear the night wide open
And even we awake, love
Oh listen
The world is awake
Oh, it's time for the tellers to rise
And the blood of the ancients

Heeeey alone alone alone alone
Hear my ban with evil

And alone
Right here alone, yeah
Alone
Alone, yeah
Lone, lone lone


Salt…

No life, no life without a fall
Now the wind has swept us all
Down to this mission wall
And the love, the love we pray to keep
Has buried us so deep
And me singing this same sad song
How I fell into her arms
Her warm and loving arms
She said, "You can never be free
You can never be like me"
Now I'm a mad dog and I'm mean
Now you honey or my queen
Let us sleep tomorrow
In the mellow wallow
Oh, there's still time to borrow
And in the mellow wallow I shout

We will never have it all
Tonight I'm screaming at the wall
Peel the paint off with my ring
Such material has no choice
I peel the paint off with my voice
Curse this city's deep, black soul
Now I'm sleeping on the floor
Honey, I'm soaking wet and
Oh, they're coming now
They're coming now
They're coming for me
As long as we are free
We'll be doomed to live and die
Under the great suburban sky
And I'll always holler
In the mellow wallow
Oh, there's still time to borrow
And in the mellow wallow
Jesus

Head of heaven, head of hell
You are treating me quite well
Washed me up upon a shore
Now I'm scratching down your door
All the words become my hymns
Cold and broken on the floor
Peeling gooseflesh off your back
Pulling back your long, black hair
Now this beauty is my queen
Skinny arms so very slow
A perfume neck and a blanket ???
Oh, what beauty, oh, what ???

I will sleep tomorrow
And in the mellow wallow
Oh, there's still time to borrow
And in the mellow wallow
I had a fall to be a controller
Lost and swept away
I will always wait up
Won't you listen now
Let me sleep tomorrow away

We'll never have it all
Now the wind has swept us all
Down to this mission wall
And see, the rhythm is your hand
Speed the rhythm, speed the band
This is the bright amphetamine sky


Belladonna…

The night is on and on
Your head rolling away
I catch it when it falls
And keep beneath my breath
So what have we become
More than a skin and bones
Oh what could beat this love
Except heroin

This is when we awake
This is where we don't ache

I see the sun
But it's never quite as close
As the only one and I
I can hardly wait


Oh give me sweet, sweet song
Oh give me what you take
Oh give me all that sleeps inside you
Give me what never awakes
So what have we become
More than a skin and bones
And when do we come down
I don't care at all

This is when we awake
This is where we don't ache

I see the sun
But it's never quite as close
As the only one and I
I can hardly wait

Όλα τα τραγούδια είναι από το cd “Industrial Silence”.

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2007

Summer 's almost gone....

Τρεις λόγοι που μισώ τον Αύγουστο…
…εγώ γυρίζω από διακοπές ενώ όλοι οι άλλοι φεύγουν…
…λείπουν όλοι, δεν έχω παρέα…
…και ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ


Summer ‘s almost gone, almost gone.
Yeah, it ‘s almost gone.
Where will we be when the summer ‘s gone?
Morning found us calmly unaware,
Noon burned gold into our hair,
At night we swam the laughing sea.
When the summer ‘s gone, where will we be?
Summer ‘s almost gone
We had some good times but now they ‘re gone.
The winter ‘s coming on.
Summer ‘s almost gone.

The doors

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2007

‘‘Οδός αβύσσου, αριθμός 0’’

Φαντάσου…

…μια πόλη διαφορετική από τις άλλες.
…μια πόλη που για ονόματα οδών και λεωφόρων δεν θα έχει ονόματα πολιτικών ή συγγραφέων. Δεν θα λέμε… οδός Ομήρου, λεωφόρος Ελ. Βενιζέλου, οδός Σεφέρη.

Για τα ονόματα των δρόμων θα χρησιμοποιούμε συναισθήματα ή καταστάσεις…
Θα λέμε…

…οδός Ονείρων…
…οδός Ερωτευμένων (ή Έρωτα)…
…λεωφόρος του Πάθους…
…πλατεία των Δακρύων…
…λεωφόρος της Χαράς…
…οδός της Ελπίδας…
…πλατεία των Παιδιών…
…οδός Καλοκαιριού…
…λεωφόρος Θάλασσας…
…λεωφόρος της Προσμονής…
…οδός του Γέλιου…
…οδός των Χαμένων Αγαπών…
…οδός της Βροχής…
…λεωφόρος της Αιώνιας Αγάπης…

Εγώ θα μένω σε ένα μικρό σπιτάκι. Ο δρόμος μου θα λέγεται… οδός Νοσταλγίας.
Εσύ, που μένεις?

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2007

Καλλιτεχνών Σύμπραξις....

By Aggelika and Multum in Parvo...

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2007

Αγάπη....


Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.
Και με είδε μια αχτίδα.

Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της
κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.
Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,
πώς εγέλασαν τα πικρά μου χείλη!

Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι
δεν είμαι πλέον ο ναυαγός και ο μόνος,
κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,
εγώ που μ’ είχε πέτρα κάνει ο πόνος.

Κ. Καρυωτάκης