Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το κουτακι με τις εικονες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το κουτακι με τις εικονες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

Music never lies....


Αντιφάσεις χαρακτηρίζουν την κάθε στιγμή της ζωής μας...
Γιατί να είμαι εδώ ενώ θέλω να είμαι εκεί?
Γιατί μίλησα έτσι ενώ σκεφτόμουν άλλα?

...
Μάλλον θα πρέπει να χρωματίσουμε την ζωή μας με περισσότερο αυθορμητισμό και να μάθουμε να μην την παίρνουμε και τόσο στα σοβαρά! Γιατί... η σοβαρότητα (και ιδιαίτερα η σοβαροφάνεια) βλάπτει σοβαρά την υγεία!




Αυτά σκέφτομαι ενώ με περιμένουν γύρω στις 350 σελίδες Βιολογικής Ψυχολογίας για την εξεταστική (όχι, δεν θα γκρινιάξω ξανά!)
Το ξέρω ότι η Βιολογία δεν έχει σχέση με την Ψυχολογία που σπουδάζω! Υποτίθεται ότι η λειτουργία του ανθρώπινου σώματος σχετίζεται με
τη συμπεριφορά, αλλά εγώ μέχρι στιγμής μόνο για νευρώνες και εγκέφαλους διαβάζω κι έχω φρίξει από τη βαρεμάρα!
Κι εδώ είναι που αρχίζουν το παραμιλητό αυτές οι ενοχλητ
ικές φωνές που προσπαθούν να σε αποσπάσουν...
Δεν θα ήταν καλύτερα αν τώρα βρισκόσουν σε μια χρυσή παραλία και δροσιζόσουν???

ΝΑΙΙΙΙ!!! Το ξέρω ότι αυτό θέλω!
Θέεεελω... έναν παγωμένο χυμό ανανά, τις σαγιονάρες μου και μια βρεγμένη πετσέτα!
Τα υπόλοιπα θα τα κάνει η θάλασσα και ο ήλιος...




(....)
(Ήχος από ξυπνητήρι...)
(Ήχος από ξυπνητήρι που πετάγεται στον τοίχο...)
(Ήχος από τις σελίδες της Βιολογικής Ψυχολογίας που γυρίζουν...)
...και γυρίζουν... και γυρίζουν.... ανακατευτήκα
με!!
υπομονή.... σε ένα μήνα θα είμαι Κρήτη!!




...μέχρι τότε... ο Νίκος (dreams within the twilight) φροντίζει να με κρατά απασχολημένη με ένα από τα πιο έξυπνα παιχνίδια που κυκλοφορούν εδώ! Πραγματικά ίσως το πιο ωραίο που έχω παίξει! Ας αφήσω όμως τις πολυλογίες κι ας εξηγήσω πως παίζεται...
Είκοσι ερωτήσεις + είκοσι τραγουδοαπαντήσεις.
Φουλάρεις το playlist με ό,τι τραγούδια θες και τα βάζεις να παίζουν στην τύχη. Για κάθε ερώτηση, η απάντηση είναι το τραγούδι που παίζει....


*Αν κάποιος σε ρωτήσει "Είσαι καλά;", εσύ λες....:

”Protect me from what I want” - Placebo

-!!!!!!!!!!!!!!!

*Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

Δεν έχει τέλος’’ – Ξύλινα Σπαθιά

-Είμαι απέραντη!!

*Τι σου αρέσει στο άλλο φύλο;

”Loverman” – Nick Cave

-Τα σχόλια δικά σας!!!

*Πώς αισθάνεσαι σήμερα;


“A fine day to exit” – Anathema

- Κι όχι μόνο σήμερα!!

*Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σου;


”Getting away with it (all messed up)” - James

- Τώρα αλήθεια μου σηκώθηκε η τρίχα! Όχι, δεν το έχω πειράξει καθόλου! Πραγματικά μόνο του παίζει!!


*Ποιο είναι το μόττο σου;

Όσα η αγάπη ονειρεύεται” – Αλκίνοος Ιωαννίδης
- Μ’ αρέσει!!

*Τι πιστεύουν οι φίλοι σου για σένα;


”Goodbye” – Archive

-Αααχχ… αυτοί οι αποχαιρετισμοί μας φάγανε…

*Τι πιστεύουν οι γονείς σου για σένα;

”Are you there?” – Anathema

- Δεν φταίω εγώ, οι κακές παρέες!!

*Τι σκέφτεσαι συχνά;


”Twenty year” - Placebo

- Γεράσαμεεεεε…

*Τι είναι 2+2;

Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη” – Ξύλινα Σπαθιά

-… με την απλή μέθοδο των τεσσάρων…


*Τι πιστεύεις για τους φίλους σου;

Η τελευταία φορά” – Ξύλινα Σπαθιά

- “… έχω έναν φίλο που όταν κρύβομαι με βρίσκει πάντα…

*Ποια είναι η ιστορία της ζωής σου;


“Wish you where here” – Pink Floyd

- Συνεχίζει να παίζει με τα νεύρα μου αυτό το παιχνίδι!!!


*Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;


Μεθύστε”- Διάφανα Κρίνα

- Οκ… λέω να πάω από τώρα προληπτικά σε κάνα κέντρο αποτοξίνωσης!

*Τι σκέφτεσαι όταν βλέπεις αυτόν/αυτή που σου αρέσει;


Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα”- Τρύπες

- “…ό,τι έχω αφήσει εκεί πίσω είναι μια βρόμικη σκιά, δεν με νοιάζει αν θα γυρίσω πίσω πια…

*Τι θα χορέψεις στο γάμο σου;

”The importance of being Idle” - Oasis

- Δεν θα πάω στον γάμο μου… θα βαριέμαι…

*Τι θα παίξουν στην κηδεία σου;


Ό,τι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα- Τρύπες

- … με νταούλια και κλαρίνα!

*Ποιο είναι το χόμπι σου;

Θα ανατέλλω– Τρύπες

- Δυνατόοοο!!!

*Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;


”Do you love me?” – Nick Cave

-Ασχολίαστο…

*Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό σου;


”La la la la” – Τρύπες

- Καταλαβαίνετε για τι άτομο μιλάμε…


*Τι θέλεις τώρα;

“ FUCK U” – Archive

- Επίσης ασχολίαστο! Το καλό το φύλαγα για το τέλος!!


Όποιος θέλει μπορεί να συνεχίσει...



Τρίτη 26 Μαΐου 2009


Μίλα μου για μακρινούς τόπους,
όπου ο μοναδικός θεός θα είναι ο Ήλιος....

Τρίτη 14 Απριλίου 2009



Είναι απίστευτο το πόσο μπορεί να σε γαληνέψει ένας καθάριος γκρίζος ουρανός πάνω από μια πόλη που λατρεύεις! Η άνοιξη έχει έρθει πλέον για τα καλά και τα χελιδόνια πετούν ανέμελα γύρω, τραγουδώντας το τραγούδι της. Όλα αυτά αρκούν για να διώξουν δυνατές συγκινήσεις και συναισθήματα των τελευταίων ωρών, να σε γεμίσουν δύναμη για τον επικείμενο αποχωρισμό, καθώς και κουράγιο μέχρι την στιγμή της επιστροφής...


(Sigur Ros- Untitled #1)

Στη φωτογραφία είναι το Ναύπλιο, από το Ρολόι,
Κυριακή απόγευμα, λίγο πριν φύγουμε...

Τρίτη 10 Μαρτίου 2009

φωτιά στο λιμάνι....


τα φώτα μιας πόλης...
μια βόλτα στο λιμάνι...
ένας νέος κόσμος...
μια νέα ευκαιρία να βρω το "σπίτι" που τόσο ψάχνω,
μα δεν βρίσκω πουθενά...











(πριν φύγω, όταν είπα στον αδερφό μου ότι θα πάω Θεσσαλονίκη, μου είπε.. "χαιρετίσματα στον Γιάννη". Γέλασα και τον κορόιδεψα γιατί δεν ήξερα ότι την επόμενη μέρα θα έτρωγα στο ίδιο σουβλατζίδικο με τον Αγγελάκα!)

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008

What made the river so cold?


Ναύπλιο. Απέναντι το Άστρος.
Μπλε. Γκρι. Γαλάζιο... η θάλασσα παλεύει με τον ουρανό και τα σύννεφα. Όλα μαζί ανακατεμένα στην παλέτα του καιρού.
Η πρώτη βροχή του χειμώνα και ακόμα δεν τελείωσε το καλοκαίρι... Βιάστηκε να φύγει κι αυτό λες και το κυνηγούσε ο χρόνος. Ανελέητος, όπως πάντα, δεν αφήνει το καλοκαίρι να ομορφύνει τα άνθη του λίγο ακόμα...

Όλα μπλε...
Τόση λύπη και δεν έχει τελειώσει ακόμα το καλοκαίρι...


Σκέψεις του παρελθόντος επιστρέφουν ξανά τώρα.
Μάλλον δεν είχαν φύγει ποτέ, παρ' ότι νόμιζα τότε ότι τις είχα διώξει...
"Έφτασα ως την άκρη του κόσμου για να σε βρω, μα δεν έβρισκα το τέλος. Ίσως ο κόσμος μου είναι τόσο μικρός, κι εγώ τόσο μικρή μέσα σ' αυτόν, πνίγομαι μέσα στην ύπαρξή μου..."

Το 'χω ξαναζήσει αυτό;
Δεν ξέρω...
Μα πώς γίνεται; Αφού εδώ έρχομαι για πρώτη φορά...
Το μπλε είναι ίδιο παντού. Σε όποια απόχρωση κι αν το βρεις: παντού ίδιο και παντού μπλε...
Μπλε... το χρώμα της λύπης.. Kι όμως η θάλασσα είναι μπλε, μπλε και η ελευθερία της...


Το καράβι με τις σκέψεις σαλπάρει απόψε για άγνωστα μέρη.
Επιβιβάστηκαν όλες, γνωστές κι απόκρυφες, και μ' άφησαν επιτέλους...
Μα να.. κάποιες ξέφυγαν και κατευθύνονται ξανά προς εμένα.
...οι σκέψεις της παράνοιας..
Καλοδεχούμενες να 'ναι πάντα...


(7-7-08, 29/31-8-08)


(Anathema- A fine day to exit)

I got these feelings and I don't know why
I see all my fears in the darkness of light
what made the river so cold?

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2008

Μια καρδιά...


...από το Ναύπλιο...

Κυριακή 27 Ιουλίου 2008

Αν μπορούσα...


...να παρατείνω για πάντα μια στιγμή της ζωής μου, θα ήταν φυσικά οι διακοπές, όπως και οι περισσότεροι από εσάς, φαντάζομαι! Αυτά που αισθάνομαι κάθε φορά στη Κρήτη είναι μαγεία. Έχω πάει τόσες φορές και δεν λέω να την βαρεθώ. Κι ούτε πιστεύω πως πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο πια..
Τώρα έχω φτάσει σε σημείο να μετανιώνω που δήλωσα πρώτη σχολή στην Αθήνα και όχι την αντίστοιχη του Ρεθύμνου!
Το μόνο άσχημο φέτος ήταν οι φωτιές που έμπαιναν κατά διαστήματα σε διάφορα μέρη κοντά στην περιοχή που μέναμε. Είναι κάτι που δεν θέλω να θυμάμαι. Δυστυχώς, όπως μαθαίναμε αυτό έγινε και σε πολλές άλλες περιοχές, όπως πάντα δηλαδή..

Ελπίζω να περάσατε καλά όσοι έχετε πάει ήδη διακοπές και εύχομαι να περάσετε υπέροχα όσοι δεν έχετε πάει ακόμα...


Ο κύριος Κοχύλης της φωτογραφίας εθεάθη σε μια παραλία της νότιας Κρήτης να πλατσουρίζει στο Λιβυκό... Βγάλαμε τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες (πολύ φωτογένεια ο τύπος...) και ύστερα επέστρεψε στο σπίτι του- μην διαταράσσουμε και την οικολογική ισορροπία του νησιού...

Κυριακή 15 Ιουνίου 2008

Ξέσπασμα...

Είναι φορές που η πραγματικότητα φαντάζει σαν τέρας... που έρχεται απειλητικά πάνω σου.


Οι δυνάμεις σου ξαφνικά εξαφανίζονται, είσαι έτοιμος να υποταχθείς στις ορέξεις της, όσο υπερβολικές κι αν είναι.


Νιώθεις μικρός.. ανίσχυρος... Τι μπορεί να κάνει ένα ανθρωπάκι, σκέφτεσαι, μπροστά στο τεράστιο Παιχνίδι της Ζωής;


Κι αποφασίζεις να ζεις έτσι.. να κάνει η Ζωή πάντα το πρώτο βήμα κι εσύ να την ακολουθείς σαν πιστός υπήκοος της.


Δεν ζεις... απλά υπάρχεις.


Και περιμένεις να ξημερώσει ξαφνικά μια διαφορετική μέρα, να βρεθείς σε έναν άλλον κόσμο, όπως στα όνειρα σου, που δεν τολμάς ποτέ να πραγματοποιήσεις.


Πράγματι... έτσι γίνεται. Θα συμβεί κάτι που θα σε κάνει να ξυπνήσεις από τον αιώνιο λήθαργο...


Θα κοιτάξεις γύρω σου και θα βρεις μόνο ένα κατεστραμμένο τοπίο... τη ζωή σου.


Θα αντιληφθείς ύπουλους ανθρώπους που, κρυμμένοι κάτω από τη μάσκα του "φίλου", θα επιμένουν να σε κάνουν να πονάς.


Όχι... δεν σου αξίζει αυτό και το ξέρεις... Στη προσπάθεια σου να διορθώσεις κάθε σου λάθος θα είσαι μόνος, όπως και σε κάθε άλλη πραγματική στιγμή σου.


Τα καταφέρνεις όμως.. δες! Για πρώτη φορά στηρίχτηκες στις δυνάμεις σου και ξεπέρασες τα εμπόδια.


Πετάς με τα δικά σου φτερά τώρα, μακριά από οτιδήποτε άσχημο. Ο καθαρός αέρας χτυπά στο πρόσωπό σου και το ανανεώνει. Η παλιά σου ζωή φαίνεται μικρή και ασήμαντη εκεί κάτω...


Βάφεις τη νέα σου ζωή με τα δικά σου χρώματα. Και δε ρωτάς κανένα γι' αυτό!!


Στο δρόμος σου θα βρεις καινούριους ορίζοντες για να ακολουθήσεις, καινούριους ανθρώπους για να ακουμπήσεις.. κι ένα καινούριο αίσθημα, το πιο δυνατό από όλα...


...την ΑΓΑΠΗ!


Είναι σαν την θάλασσα που επιτρέπει στο δροσερό νερό της να εισχωρήσει σε κάθε πόρο του κουρασμένου κορμιού σου...


Πρέπει πάντα να θυμάσαι αυτό... κανένας πόνος δεν είναι αρκετός για να σε κάνει να παρατήσεις το άγριο κυνήγι της ζωής!


Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ!
ΖΗΣΕ ΤΗΝ!!




(Razastarr-Κανένας πόνος δεν είναι αρκετός)

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2008

Dreaming Brazil....

Μετά από ένα από τα χειρότερα σαββατοκύριακα μου (ένα διαγώνισμα ιστορία, ένα έκθεση και στο καπάκι και ένα κρύωμα!), ετοιμάζομαι για ακόμα ένα νοητικό ταξίδι στην Βραζιλία!

Οι πιτσιρικάδες στη φώτο φαίνονται πολύ ευτυχισμένοι!
Κάτι θα ξέρουν...

Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2007

My Christmas tree!


Εύχομαι ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους..

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2007

Happiness or something like that....


Τελικά η ευτυχία έρχεται πάντα από εκεί που δεν το περιμένεις. Ή έστω μια ηλιαχτίδα ευτυχίας. Που κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες μπορεί να γίνει ο πιο λαμπρός ήλιος!

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007

Emptyness....


Αν βρείτε την έξοδο από αυτόν τον λαβύρινθο,
παρακαλώ μη με ξεχάσετε...

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2007

November rain....

Τριαντάφυλλα έχουμε...


...και σε σκηνικό βρεγμένου Νοέμβρη!

Τα όπλα μας λείπουν...

...και τι όπλα... ΚΑΝΟΝΙΑ!!!

Η αδυναμία μου...





.....I know it's hard to keep an open heart
When even friends seem out to harm you
But if you could heal a broken heart
Wouldn't time be out to charm you.....


....So never mind the darkness
We still can find a way
'Cause nothin' lasts forever
Even cold November rain.....

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2007

My name is Brazil!

Μετά από πρόσκληση του desa...

...πρέπει να γράψω από που εμπνεύστηκα το όνομα του blog και το nickname μου. Το ψευδώνυμο δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο, μόνο το όνομα μου σε μια πιο γερμανική έκδοση! Πίσω από το όνομα του blog όμως κρύβεται το όνειρο μιας ζωής...





...και αυτό είναι φυσικά ένα ταξίδι στην Βραζιλία! Προς το παρόν βέβαια αυτή η επιθυμία είναι ακόμα στο στάδιο του ονείρου! Γι' αυτό και ο τίτλος -->Dreaming Brazil<--!! Η ψύχωση για την Βραζιλία δημιουργήθηκε σταδιακά. Αρχικά από το ποδόσφαιρο, είμαι φανατική εθνική Βραζιλίας!! Σιγά σιγά άρχισα να ασχολούμαι όλο και πιο πολύ με την Βραζιλία, με τα τοπία, τους ανθρώπους... Και φυσικά μαγεύτηκα! Σε συνδυασμό με την αγάπη μου για τα ταξίδια γενικά, δημιούργησε το τέλειο όνειρο! Ελπίζω μόνο να μην μείνει όνειρο!!
Σε όλη αυτή την ιστορία έμπλεξα και τον πατέρα μου!! Γιατί με ποιον θα πάω Βραζιλία, αν ποτέ πάω?? Λέμε λοιπόν (στα όνειρα πάντα!) να πάμε Βραζιλία το 2014, όταν θα γίνεται το Μουντιάλ εκεί! Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια δηλαδή!!

Αχ... όνειρα, όνειρα....

Πετάω το μπαλάκι στους...
"dazed & confused", love & poison, apsoy, melina...
και σε όποιον άλλο θέλει!

Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2007

Some friends from Brazil!!



Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2007

Rain....


Σήμερα μελαγχολώ....

...έξω βρέχει.

Τρίτη 19 Ιουνίου 2007

Brazil forever!



Θέλω να πάω διακοπές.... Ok.. θα συμβιβαστώ και με κάτι λιγότερο από την Βραζιλία! Στην κατάσταση που βρίσκομαι τώρα ένα νησάκι του Αιγαίου δεν θα με χάλαγε! Την Κυριακή πήγα στον Πόρο... Για μια μέρα...


Δεν είχα ξαναπάει. Μικρό νησάκι, για μια μέρα καλά ήταν! Έκανα και το πρώτο μπάνιο! Είχε πολύ ζέστη, δεν ήταν να κυκλοφορείς έξω. Αρχικά λιώσαμε σε μια παραλία και μετά σε μια καφετέρια.

Ήταν η πρώτη γεύση από διακοπές! Αν όλα πάνε καλά, σε λιγότερο από ένα μήνα θα βρίσκομαι στην Κρήτη! Μου έχει λείψει πολύ η ξεγνοιασιά των διακοπών! Και την Κρήτη την λατρεύω! Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ζήσω μόνιμα εκεί, πάντως για διακοπές είναι το καλύτερο μέρος για μένα!