Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το κουτάκι με τα μπλογκοπαιχνιδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το κουτάκι με τα μπλογκοπαιχνιδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

Music never lies....


Αντιφάσεις χαρακτηρίζουν την κάθε στιγμή της ζωής μας...
Γιατί να είμαι εδώ ενώ θέλω να είμαι εκεί?
Γιατί μίλησα έτσι ενώ σκεφτόμουν άλλα?

...
Μάλλον θα πρέπει να χρωματίσουμε την ζωή μας με περισσότερο αυθορμητισμό και να μάθουμε να μην την παίρνουμε και τόσο στα σοβαρά! Γιατί... η σοβαρότητα (και ιδιαίτερα η σοβαροφάνεια) βλάπτει σοβαρά την υγεία!




Αυτά σκέφτομαι ενώ με περιμένουν γύρω στις 350 σελίδες Βιολογικής Ψυχολογίας για την εξεταστική (όχι, δεν θα γκρινιάξω ξανά!)
Το ξέρω ότι η Βιολογία δεν έχει σχέση με την Ψυχολογία που σπουδάζω! Υποτίθεται ότι η λειτουργία του ανθρώπινου σώματος σχετίζεται με
τη συμπεριφορά, αλλά εγώ μέχρι στιγμής μόνο για νευρώνες και εγκέφαλους διαβάζω κι έχω φρίξει από τη βαρεμάρα!
Κι εδώ είναι που αρχίζουν το παραμιλητό αυτές οι ενοχλητ
ικές φωνές που προσπαθούν να σε αποσπάσουν...
Δεν θα ήταν καλύτερα αν τώρα βρισκόσουν σε μια χρυσή παραλία και δροσιζόσουν???

ΝΑΙΙΙΙ!!! Το ξέρω ότι αυτό θέλω!
Θέεεελω... έναν παγωμένο χυμό ανανά, τις σαγιονάρες μου και μια βρεγμένη πετσέτα!
Τα υπόλοιπα θα τα κάνει η θάλασσα και ο ήλιος...




(....)
(Ήχος από ξυπνητήρι...)
(Ήχος από ξυπνητήρι που πετάγεται στον τοίχο...)
(Ήχος από τις σελίδες της Βιολογικής Ψυχολογίας που γυρίζουν...)
...και γυρίζουν... και γυρίζουν.... ανακατευτήκα
με!!
υπομονή.... σε ένα μήνα θα είμαι Κρήτη!!




...μέχρι τότε... ο Νίκος (dreams within the twilight) φροντίζει να με κρατά απασχολημένη με ένα από τα πιο έξυπνα παιχνίδια που κυκλοφορούν εδώ! Πραγματικά ίσως το πιο ωραίο που έχω παίξει! Ας αφήσω όμως τις πολυλογίες κι ας εξηγήσω πως παίζεται...
Είκοσι ερωτήσεις + είκοσι τραγουδοαπαντήσεις.
Φουλάρεις το playlist με ό,τι τραγούδια θες και τα βάζεις να παίζουν στην τύχη. Για κάθε ερώτηση, η απάντηση είναι το τραγούδι που παίζει....


*Αν κάποιος σε ρωτήσει "Είσαι καλά;", εσύ λες....:

”Protect me from what I want” - Placebo

-!!!!!!!!!!!!!!!

*Πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

Δεν έχει τέλος’’ – Ξύλινα Σπαθιά

-Είμαι απέραντη!!

*Τι σου αρέσει στο άλλο φύλο;

”Loverman” – Nick Cave

-Τα σχόλια δικά σας!!!

*Πώς αισθάνεσαι σήμερα;


“A fine day to exit” – Anathema

- Κι όχι μόνο σήμερα!!

*Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής σου;


”Getting away with it (all messed up)” - James

- Τώρα αλήθεια μου σηκώθηκε η τρίχα! Όχι, δεν το έχω πειράξει καθόλου! Πραγματικά μόνο του παίζει!!


*Ποιο είναι το μόττο σου;

Όσα η αγάπη ονειρεύεται” – Αλκίνοος Ιωαννίδης
- Μ’ αρέσει!!

*Τι πιστεύουν οι φίλοι σου για σένα;


”Goodbye” – Archive

-Αααχχ… αυτοί οι αποχαιρετισμοί μας φάγανε…

*Τι πιστεύουν οι γονείς σου για σένα;

”Are you there?” – Anathema

- Δεν φταίω εγώ, οι κακές παρέες!!

*Τι σκέφτεσαι συχνά;


”Twenty year” - Placebo

- Γεράσαμεεεεε…

*Τι είναι 2+2;

Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη” – Ξύλινα Σπαθιά

-… με την απλή μέθοδο των τεσσάρων…


*Τι πιστεύεις για τους φίλους σου;

Η τελευταία φορά” – Ξύλινα Σπαθιά

- “… έχω έναν φίλο που όταν κρύβομαι με βρίσκει πάντα…

*Ποια είναι η ιστορία της ζωής σου;


“Wish you where here” – Pink Floyd

- Συνεχίζει να παίζει με τα νεύρα μου αυτό το παιχνίδι!!!


*Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;


Μεθύστε”- Διάφανα Κρίνα

- Οκ… λέω να πάω από τώρα προληπτικά σε κάνα κέντρο αποτοξίνωσης!

*Τι σκέφτεσαι όταν βλέπεις αυτόν/αυτή που σου αρέσει;


Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα”- Τρύπες

- “…ό,τι έχω αφήσει εκεί πίσω είναι μια βρόμικη σκιά, δεν με νοιάζει αν θα γυρίσω πίσω πια…

*Τι θα χορέψεις στο γάμο σου;

”The importance of being Idle” - Oasis

- Δεν θα πάω στον γάμο μου… θα βαριέμαι…

*Τι θα παίξουν στην κηδεία σου;


Ό,τι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα- Τρύπες

- … με νταούλια και κλαρίνα!

*Ποιο είναι το χόμπι σου;

Θα ανατέλλω– Τρύπες

- Δυνατόοοο!!!

*Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;


”Do you love me?” – Nick Cave

-Ασχολίαστο…

*Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό σου;


”La la la la” – Τρύπες

- Καταλαβαίνετε για τι άτομο μιλάμε…


*Τι θέλεις τώρα;

“ FUCK U” – Archive

- Επίσης ασχολίαστο! Το καλό το φύλαγα για το τέλος!!


Όποιος θέλει μπορεί να συνεχίσει...



Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2008

7 αλήθειες...

Ύστερα από πρόσκληση της zekia, πρέπει να αποκαλύψω 7 αλήθειες σχετικά με μένα...


1.Είμαι η Αγγελική, αλλά δεν ξέρω αν είμαι καλά.

2.Έδωσα πανελλαδικές τον Ιούνιο και πέρασα Ψυχολογία στην Αθήνα. Τώρα δεν ξέρω ποιος τρελός θα έρθει να τον ψυχολογήσω εγώ.. θα ‘ναι σίγουρα πραγματικά τρελός για να έρθει σε μένα. Θα δούμε σε 4-5 χρόνια (αν πάρω το πτυχίο φυσικά..)

3.Το αγαπημένο μου φαΐ είναι τα μακαρόνια. Οποιοδήποτε είδος μακαρονιών και με οποιονδήποτε τρόπο είναι μαγειρεμένα, ακόμα και σκέτα με τυρί! Μεγάλη λατρεία λέμε...

4.Βρίζω σαν λιμενεργάτης...

5.Αν έχω καλή παρέα, μπορώ να πάω μέχρι και σε κλαμπάκι με σκυλάδικα και να περάσω υπέροχα.

6.Το πιο πρόσφατο παρατσούκλι μου είναι ‘‘Διαμαντής’’! Τώρα μη με ρωτάτε πως βγήκε.. μεγάλη ιστορία. Πάντως, αν με δείτε στον δρόμο, φωνάξτε ‘‘Διαμαντής’’ και να δείτε που θα γυρίσω!

7.Μικρή δεν είχα πιπίλα, αλλά πιπιλούσα το δάχτυλο μου μέχρι που πήγα 8. Τότε ντρεπόμουν να το παραδεχτώ, τώρα το βρίσκω χαριτωμένο.


Όποιος θέλει μπορεί να συνεχίσει το παιχνίδι...

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2008

127 Ψυχολόγοι...

...συνιστούν Δαφνί.. Αυτοί ξέρουν!

Παιχνιδάκι λοιπόν και πρέπει να απαντήσω τις παρακάτω ερωτήσεις...

Ακονίζουμε τα μολύβια μας και ξεκινάμε...


1)Ποιο μυστικό θα ήθελες περισσότερο να ξέρεις;
Όλα!! Είμαι πολύ περίεργη και ευτυχώς που δεν είμαι γάτα!

2)Πόσους ανθρώπους του αντίθετου φύλου έχεις αγαπήσει πραγματικά;
1- τον μπαμπά μου!

3)Αναγκάζεσαι να αλλάξεις το όνομα σου, τι όνομα θα διάλεγες;
Δεν θα άλλαζα, μου αρέσει το όνομα μου. Εντάξει.. αν μου έβαζαν το πιστόλι στον κρόταφο θα διάλεγα ένα όνομα λουλουδιού. Τριανταφυλλιά, ας πούμε, ή Γιασεμί.

4)Τι θα χάραζες στην ταφόπετρα σου;
Δεν θέλω ταφόπετρα, θέλω λουλούδια από πάνω μου.. να γίνω και κάτι χρήσιμο!

5)Διάλεξε ένα παραμύθι που πιστεύεις ότι σου ταιριάζει απόλυτα!
Δεν μου ταιριάζει κανένα απόλυτα.. οι ήρωες των παραμυθιών δεν είναι γκαντέμηδες όπως εγώ..

6)Διάλεξε καινούργιους γονείς!
Νομίζω ότι κι αυτοί που έχω τώρα μου κάνουν!

7)Γράψε τα τελευταία διάσημα λόγια σου!

Δεν έχω διάσημα λόγια, αλλά το πιο πρόσφατο motto μου είναι το ‘‘Κάνε τον χειμώνα καλοκαίρι!’’ του Κότσιρα. Για ευνόητους λόγους!


8)Αν ήσουν συγγραφέας ποιος θα ήταν ο τίτλος του πρώτου σου μυθιστορήματος;
Ταξιδιωτικός οδηγός του Ναυπλίου!- δεν θα ήταν μυθιστόρημα!


9)Αν ήσουν αυτοκίνητο τι μάρκα θα ήσουν;

Καμία προτίμηση.. Προτιμώ τις μηχανές.


10)Αν ήσουν άγριο ζώο τι θα ήσουν;
Κάτι που να πετάει… αετός ή γεράκι.


11)Για τι πράγμα μετανιώνεις περισσότερο;

Που ξέρω τι πρέπει να αλλάξω στη ζωή μου, αλλά διστάζω να το κάνω. Γενικά όμως προσπαθώ να μην μετανιώνω γι αυτά που κάνω και πιστεύω ότι το έχω καταφέρει μέχρι έναν βαθμό.


12)Πες κάτι για το οποίο θα ήθελες να σε θυμούνται.

Τίποτα συγκεκριμένο… μόνο για τις στιγμές γέλιου και αφασίας.


13)Θα θυσίαζες τη ζωή σου για κάποιον;

Δεν ξέρω… ανάλογα τον κάποιο. Μάλλον όχι, αλλά θα έκανα ό,τι μπορούσα για να βοηθήσω κάποιον που με χρειάζεται.



Ανοιχτή πρόσκληση... Όποιος θέλει μπορεί να συνεχίσει το παιχνίδι.

Παρασκευή 30 Μαΐου 2008

True or False??

Ύστερα από πρόσκληση της λυδίας...
...πρέπει να γράψω 4 προτάσεις σχετικά με μένα, μόνο μία όμως από αυτές θα είναι σωστή. Κι εσείς πρέπει να την βρείτε.

Λοιπόν, αρχίζουμε...

1. Έχω ένα εξοχικό στην Copa Cabana και τα τελευταία χρόνια περνάω εκεί τα καλοκαίρια μου.

2. Κοιμάμαι το πολύ 5 ώρες την ημέρα.

3. Ήμουν ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε στο Φεγγάρι αλλά δεν θέλησα να το κάνω θέμα. Δεν μου αρέσει η δημοσιότητα...

4. Μικρή είχα ένα όνειρο να ταξιδέψω με μηχανή σε όλο τον κόσμο και να βγάζω φωτογραφίες τα μέρη που επισκέπτομαι.

Αλήθειες και ψέματα από τους... dazed & confused, nathalie, narita, iliaxtida, the bluelephant, desa και φυσικά όποιον άλλο θέλει...


Aggelika in the moon....
παντού υπάρχει ένας μύθος..

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008

Το μπλουζ του αποχωρισμού....

Παρακάτω είναι μια ιδέα για καινούριο παιχνίδι.
Οι διασκευές κλασικών (και όχι) τραγουδιών είναι συνήθως χειρότερες από το πρωτότυπο. Κάποιες άλλες πάλι το ξεπερνάνε.
Παρακάτω είναι ένα τραγούδι εκτελεσμένο αρχικά από τον Σιδηρόπουλο και πολλά χρόνια αργότερα από τον Αλκίνοο Ιωαννίδη....

Το μπλουζ του αποχωρισμού

Απόψε πόσο μόνος να'μαι
Και συ να λείπεις μακριά
Σαν να'ναι τώρα το θυμάμαι
Το τελευταίο όταν μου πες έχε γεια

Ήτανε τρεις θυμάμαι Απριλη
Κάποια Δευτέρα ερωτική
Κι ήτανε κάπου προς το δείλι
Όταν δακρύσαμε στο τελευταίο φιλί

Μεγάλωσες μες στα σαλόνια και έμαθες
Στο πάρκο με τα περιστέρια
Με τον αλήτη που μπλέξες τι γύρευες
Αφρόψαρο στα φουσκονερια

Κάποτε κύλαγε το αίμα
Μέσα στις φλέβες μας καυτό
Τώρα συμβόλαιο με το ψέμα
Έχουμε κάνει εσύ εκεί και γω εδώ

Μ' αυτή τη νύχτα ώρα μια
Όπου κι αν είσαι θα αισθανθείς
Το κάλεσμα μου σαν μια υποψία
Μες στο σκοτάδι στα τυφλά να σε καλεί

Μεγάλωσες μες στα σαλόνια και έμαθες
Στο πάρκο με τα περιστέρια
Με τον αλήτη που 'μπλεξες τι γύρευες
Αφρόψαρο στα φουσκονερια



Σίγουρα η ηχογράφηση του Ιωαννίδη είναι πιο πρόσφατη και καλύτερη. Ίσως να είναι και το μοναδικό τραγούδι που μου αρέσει πραγματικά ο Ιωαννίδης. Η φωνή του Πρίγκιπα όμως είναι αξεπέραστη κατά τη γνώμη μου... Περιμένω και τις δικές σας απόψεις!

Πετώ το μπαλάκι στους... "dazed and confused", nathalie, if...igeneia, the bluelephant, spirit και σε όποιον άλλον θέλει φυσικά.

Σάββατο 1 Μαρτίου 2008

"Έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές..."

Ο apsoy με κάλεσε σε νέο όμορφο παιχνίδι... (Τελικά η μπλογκοσφαιρα παίζει!!)


Πώς να πεις άραγε το "σ' αγαπώ"?? Κι αν είσαι αδέξιος με τις λέξεις? Αρχίζεις το τραγούδι..
Το οποίο δεν δυσκολεύτηκα καθόλου να το βρω. Ο Αγγελάκας από την πρώτη στιγμή υπήρξε ο απόλυτος εκφραστής των συναισθημάτων μου: του πόνου, της χαράς, της λύπης,της αγάπης και του έρωτα..



Γονάτισα και ζήτησα απ' τα θλιμμένα σύννεφα
να λάμψουν, να ξεσπάσουν με βροχές,
κι όλη τη νύχτα γίναμε σκυλάκια και ξεδίναμε
και γλείφαμε ο ένας τ' άλλου τις πληγές

Μεθούσαμε και πίναμε απ' τα φιλιά που δίναμε
και σβήναν μία μία οι φωτιές,
και το πρωί ξυπνήσαμε απ' όνειρο που ζήσαμε
έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές

Σηκώθηκα και ήσυχα στα δέντρα προσευχήθηκα
ν' αντέχουμε στις πιο βαθιές χαρές,
κι όλη τη νύχτα αφρίζαμε, ποτάμια που γυρίζαμε
ψηλά στις αρχικές μας τις πηγές

Ανάβαμε και σβήναμε και πάλι ξαναρχίζαμε
και γίναν μια των δυο μας οι καρδιές,
και το πρωί ξυπνήσαμε απ' όνειρο που ζήσαμε
έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές

Σηκώθηκα και ήσυχα στα δέντρα προσευχήθηκα
ν' αντέχουμε στις πιο βαθιές χαρές,
κι όλη τη νύχτα αφρίζαμε, ποτάμια που γυρίζαμε
ψηλά στις αρχικές μας τις πηγές

Ανάβαμε και σβήναμε και πάλι ξαναρχίζαμε
και γίναν μια των δυο μας οι καρδιές,
και το πρωί ξυπνήσαμε απ' όνειρο που ζήσαμε
έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές.

Καλώ λοιπόν και εγώ να μας πουν το "σ' αγαπώ" μέσα από ένα τραγούδι:
τον "dazed & confused" (άλλο ένα παιχνίδι φτιαγμένο για το blog σου, τυχερέ..)
τον argy (για να μην λες ότι σε ξέχασα ξανά..)
την oneiroparmenh (βαρέθηκες να παίζεις??)
τον bluelephant
και τον raslowbap
(και φυσικά όποιον άλλον θέλει..)

love & poison δεν σου δίνω πρόσκληση επειδή ξέρω πως είσαι ξενέρωτος και δεν θες να παίζεις μαζί μας.. Καλά, καλά... αν αλλάξεις γνώμη παίξε και εσύ..

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008

123.... 6, 7, 8....

Μετά από πρόσκληση του love & poison (η οποία ήρθε στην καλύτερη στιγμή, καθώς βρισκόμουν στο απόλυτο αδιέξοδο σχετικά με το ποια θα είναι η επόμενη μου ανάρτηση!!!), πρέπει να γράψω από τη σελίδα 123 του πρώτου βιβλίου που θα βρω μπροστά μου (οκ.. μπορεί να ήταν και το δεύτερο) την 6η, την 7η και την 8η περίοδο...

...."Εκατό χρόνια μοναξιάς", Gabriel Garcia Marquez, σελίδα 123...

"Είναι αρκετά ηλίθιοι για να τον εκτελέσουν εδώ", είπε.
Ήταν τόσο σίγουρη ώστε είχε προβλέψει τον τρόπο με τον οποίο θ' άνοιγε την πόρτα για να τον αποχαιρετήσει κουνώντας του το χέρι.
"Δεν θα τον περάσουν από τους δρόμους", επέμενε ο Χοσέ Αρκάδιο, "με έξι φοβισμένους στρατιώτες και ξέροντας ότι ο κόσμος είναι έτοιμος για τα πάντα".


Σειρά έχουν η nathalie, ο ονειροφερμένος, η baby lemonade, το πνεύμα, η ονειροπαρμένη και όποιος άλλος θέλει..

Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2008

Ολονυχτία με Τρύπες...

Μετά από πρόσκληση του spirit σε καινούριο μπλογκοπαιχνίδι, πρέπει να γράψω 3 τραγούδια που ξεχωρίζω. Δύσκολη δουλειά... Πώς να διαλέξεις ανάμεσα σε τόσα υπέροχα τραγούδια... Γι' αυτό αποφάσισα να βάλω μόνο Τρύπες! (Δικαιολογία έψαχνα δηλαδή να ανεβάσω πάλι τραγούδια από το αγαπημένο μου συγκρότημα!) Αρχίζουμε λοιπόν...

Τραγούδι Νο 1:

"Ακούω την Αγάπη"
Ακούω... τις θάλασσες και τα ποτάμια σου
Ακούω... το γέλιο ακούω το κλάμα σου
Τις μελωδίες που γεννιούνται στα σπλάχνα σου
Τις πολιτείες και τους ανθρώπους
που ταξιδεύουν κάτω απ' το δέρμα σου
Ακούω... την αλήθεια σου κι' ακούω το ψέμα
Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα

Ακούω την Αγάπη και δεν ακούω τις σκέψεις μου

Ακούω... τους ήλιους και τους πλανήτες σου
Ακούω... τις χαρές σου ακούω τις λύπες σου
Τις αρμονίες που γεμίζουν τις νύχτες σου
Τους εραστές και τους τρελούς
που ξενυχτάν κάτω απ' το δέρμα σου
Ακούω... την αλήθεια σου κι' ακούω το ψέμα
Και μια μικρή ζεστή αγωνία μου γλυκαίνει το αίμα

Ακούω την Αγάπη
Ακούω την Αγάπη

Ακούω την Αγάπη και δεν ακούω τις σκέψεις μου




Τραγούδι Νο 2:
"Ό,τι σκοτώνεις είναι δικό σου για πάντα..."
Σε θάβω και κλαίω κουρασμένη φωτιά
Το ξέρω πως φταίω που δεν υπάρχεις πια
Μα τώρα μπορώ να σωπαίνω μπορώ να γελάω
Μπορώ να πετάω με δυο σπασμένα φτερά
Μπορώ να πετάω με δυο διαλυμένα φτερά
Να σ' αγαπάω κι ας μην υπάρχεις πια

Μπορώ να σε βλέπω
Μπορώ να σ' ακούω
Μπορώ να σ' αγγίζω
Κι ας μην υπάρχεις πια

Σαν πέφτει η νύχτα όλα γλυκαίνουν στην ψυχή μου
Γίνοται οι φόβοι μου χαρούμενα σκιάχτρα
Στήνουν χορό μέσ' στο θεόρατο κελί μου
Μου τραγουδάει μια ξεκούρδιστη μπάντα
ΟΤΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Σε θάβω και κλαίω ξοδεμένη φωτιά
Το ξέρω πως φταίω που δεν υπάρχεις πια
Μα τώρα μπορώ να θυμάμαι μπορώ να ξεχνάω
Μπορώ να πετάω με δυο σπασμένα φτερά
Μπορώ να πετάω με δυο διαλυμένα φτερά
Να σ' αγαπάω κι ας μην υπάρχεις πια

Μπορώ να σε φτάνω
Μπορώ να σε χάνω
Μπορώ να σ' αγγίζω
Κι ας μην υπάρχεις πια


Τραγούδι Νο 3:
"Γιορτή"

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
Κουρνιάζουν έξω απ' το κλεισμένο σου παράθυρο
Κι αν τα άφηνες θα ανοίγαν μια ρωγμή
Απ' το μικρό κελί σου ως το άπειρο
Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ' τη στη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ' τη στη στάχτη

Βαλε φωτιά σ' ό,τι σε καίει σ' ό,τι σου τρωει τη ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι ανοιχτοί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
κι αν τα άφηνες θα καιγαν τη σιωπή
και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο
Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ' τη στη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
Πάνω απ' τη στη στάχτη

Βαλε φωτιά σ' ό,τι σε καίει σ' ό,τι σου τρωει τη ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι ανοιχτοί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Βαλε φωτιά σ' ότι σε καιει σ' ότι σου τρώει τη ψυχή
Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Ζήσε μαζί μου στον αέρα στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
Είν' η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Υπέροχα τραγούδια, το καθένα ξεχωριστής σημασίας για μένα. Ελπίζω να αρέσουν και σε σας...
Δίνω την πρόσκληση στους...
"dazed & confused",baby lemonade, κώστα, love & poison, apsoy και σε όποιον άλλο θέλει...
...να ανεβάσουν κι αυτοί τα τραγούδια που ξεχωρίζουν...

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2007

My name is Brazil!

Μετά από πρόσκληση του desa...

...πρέπει να γράψω από που εμπνεύστηκα το όνομα του blog και το nickname μου. Το ψευδώνυμο δεν είναι και τίποτα το ιδιαίτερο, μόνο το όνομα μου σε μια πιο γερμανική έκδοση! Πίσω από το όνομα του blog όμως κρύβεται το όνειρο μιας ζωής...





...και αυτό είναι φυσικά ένα ταξίδι στην Βραζιλία! Προς το παρόν βέβαια αυτή η επιθυμία είναι ακόμα στο στάδιο του ονείρου! Γι' αυτό και ο τίτλος -->Dreaming Brazil<--!! Η ψύχωση για την Βραζιλία δημιουργήθηκε σταδιακά. Αρχικά από το ποδόσφαιρο, είμαι φανατική εθνική Βραζιλίας!! Σιγά σιγά άρχισα να ασχολούμαι όλο και πιο πολύ με την Βραζιλία, με τα τοπία, τους ανθρώπους... Και φυσικά μαγεύτηκα! Σε συνδυασμό με την αγάπη μου για τα ταξίδια γενικά, δημιούργησε το τέλειο όνειρο! Ελπίζω μόνο να μην μείνει όνειρο!!
Σε όλη αυτή την ιστορία έμπλεξα και τον πατέρα μου!! Γιατί με ποιον θα πάω Βραζιλία, αν ποτέ πάω?? Λέμε λοιπόν (στα όνειρα πάντα!) να πάμε Βραζιλία το 2014, όταν θα γίνεται το Μουντιάλ εκεί! Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια δηλαδή!!

Αχ... όνειρα, όνειρα....

Πετάω το μπαλάκι στους...
"dazed & confused", love & poison, apsoy, melina...
και σε όποιον άλλο θέλει!